آموزش و پرورش وارونه در ایران

سالهاست که در آموزش و پرورش جهان حرکتی رو به رشد آغاز شده که سعی دارد فضای مدرسه و کلاس را هرچه بیشتر به فضای واقعی زندگی نزدیک سازد. این حرکت از تفکرات فیلسوفانی بزرگ نشأت گرفته و هم اکنون به باوری عمومی برای دست اندرکاران آموزشی بسیاری از کشورهای جهان تبدیل شده است. تصور معلم به عنوان غول بی شاخ و دم و موجودی ترسناک سالهاست که از فضای آموزشی کشورهای توسعه یافته رخت بر بسته و جای آن را معلم دوست داشتنی و دارای ارج و مقام والا گرفته است. در چنان فرهنگی معلم در مقابل شاگردان قرار نمی گیرد، بلکه جایگاه معلم در کنار دانش اموزان و در کمک و همیاری با آنان در جهت شناخت هرچه بیشتر خود و محیط اطراف، تفکر در آن و حرکت به سمت توسعه خویشتن و محیطی هرچه سالم تر و کامل تر است

اما نظام آموزش و پرورش کشور ما اگرچه در شعار از نگرشی مشابه حمایت می کند، در واقعیت روند دیگری را در پیش گرفته است. در ایران معلم نه تنها مهم ترین حلقه آموزش و پرورش نیست، بلکه مقام آن در اندازه ی مهره ای اجرایی تقلیل یافته است، مهره ای که ناچار از انجام بی چون و چرای دستورات است. در واقع مقام معلم از یک تخصص کارشناسی به یک سمت اجرایی تغییر هویت داده است. اینک معلم ناچار به پیگیری و پیروی از دستورالعمل ها و بخشنامه های خشک اداری است که در فضایی خارج از مدرسه و چه بسا در عالی ترین سطوح تصمیم گیری تهیه می شود. حتی اگر اجباری رسمی برای اجرای آنها وجود نداشته باشد، فضای حاکم و نگاه خشک و رسمی عمل به آن را اجتناب ناپذیر می سازد.

کاغذ بازی به قدری در مدارس نهادینه شده است که، تعداد برچسب ها و اشکال مختلف نصب شده بر روی دیوار و برگه های چاپی و غیرچاپی عجیب و غریب، تعداد کتاب های کمک آموزشی (که در عمل کپی برداری پاسخ ها را ترویج می کنند)، چسباندن آئین نامه های حتی نامرتبط با دانش آموزان بر در و دیوار مدرسه، پته بازی و رقابت سازی و تشویق به گرفتن جوایز و …. ، به امری موکد و اجتناب ناپذیر تبدیل شده که حرکت خارج از این مسیر را امری نامعقول و مذموم جلوه گر می سازد.

 

ادامه دارد

نمونه شکوه یکی از معلمان:

با سلام
دو سال است که وارد مقطع ابتدایی شده ام .اما گویا دو قرن بر من گذشته است.از بس انواع طرح بر سر معلمین بینوای مقطع ابتدایی می ریزند.طرح تدبیر.طرح کرامت.طرح جابربن حیان.درس پژوهی.اقدام پژوهی.ارزشیابی توصیفی و دغدغه هایش و..
تمام زندگی امان شده مشق نوشتن،عکس گرفتن و‌چاپ کردن و گزارش دادن.وخانه امان مملو از دفتر و دستک.براستی اینهمه ایجاد دغدغه برای چیست؟ اینهمه فشار بر معلمین ابتدایی نتیجه ای جز خستگی و افسردگی و دلزدگی ندارد.بطوری که خیلی ها دوست دارند بازنشست پیش ازموعد بشوند.حق هم دارند چون چنین فشارهایی در مقاطع دیگر نظیر دبیرستان و دانشگاه نیست.ضمن اینکه حقوق معلم ابتدایی باید خیلی برتر از دیگران حتی استاد دانشگاه باشد چون این معلم ابتدایی است که برای اولین بار انسان بیسوادی را باسواد میکند و با بچه ها سروکله میزند.
مسئولین ما هربار سوغاتی از بازدید کشورهای پیشرفته برایمان می اورند و طرحی به طرحهای کاری معلمین ابتدایی اضافه میکنند بدون آنکه مدارس را مجهز به کارگاه،آزمایشگاه،سالن، و امکانات نمایندواز معلم انتظار دارند با حداقل امکانات شق القمر کنند و بازده ای چون معلمین کشورهایی چون ژاپن داشته باشند.
لطفا صدای مرا به نمایندگی از معلمین زحمتکش ابتدایی به گوش مسئولین برسانید

مطلب پیشنهادی

پیش نویس طرح نظام رتبه بندی معلمان

برای دانلود پیش نویس طرح نظام رتبه بندی معلمان به انتهای صفحه رجوع کنید رتبه‌بندی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *